Zekeriya Guser – Captivated conductor of my very own extraordinary journey.

dün sabaha karşı saat 4.37’de canım sıkıldı ve yürüyüşe çıktım.kendimi gerçekten kötü hissediyordum günlerdir, ama nedenini hala bilmiyorum bu devam eden durumun.

izmir yolunun kenarından yürürken hayatımda ilk defa o kamyonun önüne atlamak istedim.

ilk defa ailemin her zaman söylediği "önce kendin için ne istediğini düşün" lafını düşündüm;

ve o anda kendimi o kamyonun önüne atmak istedim.

evet bunu tüm benliğimle istedim.

hatta bu istek o kadar barizdiki, bunu yapanilme ihtimalim yüzünden bariyerlerin arkasına geçtim.

çünkü eğer bunu yapsaydım; yıllardır savunduğum herşeyi bir kalemde silip atacaktım ve bunu yapmamalıydım.

bak işte yine yapmıyorum, o sözü gerçekleştirmiyorum.

ama sanırım en iyiside bu…