Zekeriya Guser – Captivated conductor of my very own extraordinary journey.

bugun gene yarin oldu be gece…onumde sadece sabah var artik…
dunu yasarken yarinin sabahlarina uyanir oldum ne zamandir!
ne zamandir sabah gunesi yuzume vurdugunda: onun vucumdaki ilikligini hissetmeden once o gun basima gelebilecek binbir sorunu dusunmekten uzagim aslinda cok…her nefes aldigim ani acaba simdi ne olacak, basima neler gelecek diye dusunmuyorum…hatta bugunu artik hic yasamiyorum…
ama bundan da keyif alamiyorum! cunku butun yaptigim dunun pismanliklarina uzulup, yarinin olasi hayal kirikliklarindan korkmak.
oysaki onumdeki sonsuz “bugun”un hesabini yapmaliyim aslinda…
hepsinden guzeli yillardir ilk defa sabah uyandigimda vucuduma vuran gunesin ilikligini hissedip…ilk is olarak uzerimi giyinmektense mutfaga gidip kahvemi ocaga koyabiliyorum…sonra elimde kupam camdan okula giden cocuklari, isine giden insanlari izlerken icimde kipirdasan o ilikligi hissedip duygulanabiliyorum…
evet duygulanabiliyorum, yillardir nasil oldugunu kendime unutturdugum…
her izledigim huzunlu seyde gozlerim doluyor bugunlerde ama aglayamiyorum…cunku aklima 17 yil 5 ay 19 gun once agladigim geliyor en son ve sonra bu kadar zamandir gozunden yas gelmeyip simdi tutupta bi filme aglamak sanki saygisizlik olur gibi dusunup tutuyorum kendimi.hani bazen coktandir gorusmedigin bir akrabani coktandir aramamissindir sonra her aklina geldiginde yarin ararim dersin, sonra her yarin geldiginde daha cok zaman gecmistir ve aramak daha da zorlasir…sonra o yarin hic gelmez olur ve bir gun cok gec olur, yarin dune donusur ve sen gene bugune tikilip kalirsin…gec kalmisligin tesellisi yetmezken, bir daha asla arayamayacak olmanin hayal kirikligi oluverisin..!

peki bugunu nasil anlamli kilarim dune uzulmeden, yarini dusunmeden…herkes gununu yasarken ben niye kendimi tikarim bu bilinmezligin icine bile bile, seve seve, sonunu gore gore…
sonra bu bilinmezligin soguklugunu icimde yasarken bir de yetmezmis gibi hala cozum yollari ararim.
bu seferde ben birakayim oluruna, ben herseyi berbat edeyim baskalari arkamdan temizlesin…
evet bu sefer oyle olsun, ben pervasizca davranirken onlar benim arkamdan konusup…cozum yollari uretsinler, bana bunlari anlattiklarinda ise ben dinlemeyip kendi keyfime bakayim…
evet oyle olsun bu sefer…boylece bu sefer de ben goreyim kim bana ne kadar deger veriyormus, onemsiyormus..?