Zekeriya Guser – Captivated conductor of my very own extraordinary journey.

bir baska gece, bir baska dert, bir baska haykiris, bir baska cirpinis, bir baska yenilgi ama ayni karanlik.
bugunu dunden farkli kilan nedir? – dun olmamasi? baska..?
kendine yenilmek peki; bu cok kuvvetli olup kendini bile yenebildigin anlamina mi gelir, yoksa cok kuvvetsiz olup kendine bile yenildigin anlamina mi?
“cok fazla mi soru soruyorum kendime?” bile derken yine bir soru…
galiba bu biraz benim bana haksizlik etmemden ileri gelse gerek:)
o degilde sor sor ben bile bunaldim benim bana yonelttigim sorulardan, zaten cevap veren de yok:)
ama hepsinden ote niye internetin bir kosesine yazarim ki bu yazilari;
yillar sonra “aaa benim bi blogum vardi!” diyip.
okudugumda “ne salakmisim ben o zamanlar ne sacma seyler yazmisim!” demek icin mi?
e ne de olsa tarih tekekerrurden ibaretmis.
ama diger taraftan yillar sonra insan az da olsa gecmiste neler hissettigini, neler dusundugunu yada dusunemdigini az cok hatirliyor…bir nevi insanin ic dunyasinin fotografi…
ama tabi insanin edebi yani pek kuvvetli degilse bugulu cikiyor bu fotograflar:)
varsin olsun…