hayatımda anlamsızlıklara çok açığımdır aslında.
hatta anlamsızlığa alışmış olmak gibi bir durumum bile var denebilir.
daha da ileri gitmek gerekirse onlar aslında hayatımın bir parçası oldular ve onlarsız yaşayamadığım da bir gerçek…
ama insan bir yere kadar dayanabilir siz de takdir edersiniz ki:)
eğer ki siz yurtdışında iken bile insanlar sizi kız kaçırmaktan arayabliyorsa, işte o zaman insanın tepesi atabilir…
ben malta’dayken ev arkadaşım aradı ve beni birilerinin kızlarını kaçırmaktan aradığını söyledi.
bursadaki evime kadar gelmişler(başka bir arkadaş varmış evde o an) ona benim adımı vererek nerde oturduğumu sormuşlar oda söylemiş.sonra nerede olduğumu sordularında (ki soran adam biraz belalı gibi görünüyomuş, yanında da kızın annesi ve babası varmış) arkadaşım 1 aydır malta’da olduğumu söylemiş (ki ben 4-5 gündür oradaydım)
daha sonra olayın polise intikal ettiğini falan söyleyip gitmişler…
tabi bana bunu ev arkadaşım söylediğinde gülsem mi; ağlasam mı şaşırdım…
çünkü geri döneceğim gün kayıtların son günüydü ve eğer havaalanında polis beni sorguya alsaydı kaydımı kaçırabilir ve 1 sene kaybedebilirdim okulda…
işin diğer bir ilginç tarafı da beni kızın bir arkadaşı söylediği için bulmuşlar, ve ben hala kaçırılan kızın kim olduğunu bilmiyorum…
hayat ne kadar garipliklerle dolu olsa da bazen haddini aşıyor 
…
…siz ne dersiniz..?
Zekeriya Guser - Captivated conductor of my very own extraordinary journey. 
Leave a comment